niedziela, 4 grudnia 2016

KRÓTKA HISTORIA CZASU...

Krótka historia czasu...
i odpowiedź Boga



Chrystus wczoraj i dziś,
Początek i koniec
Alfa i Omega
Do Niego należy czas
i wieczność
Jemu chwała i panowanie
przez wszystkie wieki wieków.
Amen.
/Z Liturgi Wigilii Paschalnej/


poniedziałek, 31 października 2016

QUO VADIS, DOMINE?



Jest czas misji, jest czas ofiary...

Tak było w życiu ziemskim PANA Jezusa
Tak było w życiu świętych
Tak będzie w przypadku... całego Kościoła świętego?

Quo Vadis, Domine?
Dokąd idziesz, Panie?

Idę do miasta, aby mnie powtórnie ukrzyżowano


sobota, 15 października 2016

PSALM 92


Choć psalmy powstały jeszcze w czasach Starego Przymierza, możemy modlić się nimi, tak jak gdybyśmy to my je wypowiadali, jak by to były nasze słowa...




piątek, 7 października 2016

KTO ŚPIEWA - DWA RAZY SIĘ MODLI


Jest kilka utworów muzycznych, chóralnych, które - przynajmniej dla mnie - są jakby oknem otwartym na Nieskończoność.

Do takich utworów należy Miserere Allegriego, czy Hymn Cherubinów Czajkowskiego.

Ostatnio do tej grupy zaliczyłem także utwór chóru prawosławnego z Gruzji, wykonany - w języku aramejskim - w czasie pielgrzymki na Kaukaz Ojca św. Franciszka.

Jak wyczytałem w jednym z komentarzy, tekst tego utworu - to Psalm 51.



poniedziałek, 3 października 2016

ADAMIE, NIE OPUSZCZAJ SWOJEJ EWY


Kiedyś pewna kobieta została pociągnięta urokiem wolności...
wolności decydowania o wszystkim... 
bez pytania Boga o zdanie

przyjęła wyzwanie,

zgodziła się, 
by potraktować Boga jako przeszkodę w drodze do szczęścia,
by potraktować Stwórcę jako swego wroga...

Adamie, gdzie wtedy byłeś...

Adamie, nie opuszczaj dzisiaj swojej Ewy!




niedziela, 18 września 2016

WIELKA POKUTA


Rok Miłosierdzia - to nie tylko uwielbienie Boga za dar Jego Miłości Miłosiernej.
Rok Miłosierdzia - to również uświadomienie sobie swoich grzechów i błaganie Boga o ich przebaczenie.

Okazją w skali naszego narodu do zwrócenia uwagi na ten drugi wymiar Roku Miłosierdzia będzie wydarzenie nazwane "Wielka Pokuta".





poniedziałek, 12 września 2016

PRZY OKAZJI TYGODNIA WYCHOWANIA...


Właśnie trwa Tydzień Wychowania, zapowiadany m.in. ubiegłotygodniowym Listem Episkopatu Polski (4 września).
W związku z tym chciałbym przywołać krótki film, który dotyka tego tematu, a konkretnie mówi o wychowaniu przez przykład:


Dobre, dające do myślenia przesłanie: nie tylko dla taty, ale też dla mamy...

Może pojawić się jednak pytanie: co z dziećmi, które z dobrym przykładem spotykają się zbyt rzadko, albo w przeważającym wymiarze widzą złe przykłady?
Takim dzieciom, takiej młodzieży jest z pewnością zdecydowanie trudniej.

Ale Boża łaska czyni cuda...
Myślę, że każdy z nas zna przykłady dobrych, wrażliwych, wspaniałych ludzi, którzy tacy właśnie są jakby na przekór temu, czego doświadczyli kiedyś.

I za każdego takiego człowieka Chwała Panu!



poniedziałek, 5 września 2016

JAKI KOŚCIÓŁ?


Czasem w debacie publicznej pojawia się pytanie, jaki ma być Kościół: zamknięty czy otwarty, "toruński", czy "krakowski", tradycyjny czy postępowy...

Jaki ma być?
Wierny.
Wierny swemu Boskiemu Założycielowi - Jezusowi Chrystusowi,
wierny Jego słowu: słowu spisanemu na kartach Pisma świętego, jak również odczytanemu i wcielonemu w życie przez 20 wieków istnienia Kościoła.

Myślę, że można by tu zacytować słowa z filmu "Dawca Pamięci":
"Wspomnienia nie opisują przeszłości. Wyznaczają przyszłość. Możesz ją zmienić. Uczynić lepszą".

W Encyklice Redemptor hominis, św. Jan Paweł II napisał: "człowiek jest drogą Kościoła", wzywając niejako Kościół, by ciągle na nowo uczył się rozumieć sytuację, położenie czy problemy ludzi do których wychodzi z orędziem Ewangelii.
Jednak te słowa, wyrwane z kontekstu, mogą być również źle rozumiane.

Człowiek jest drogą Kościoła w tym sensie, że Kościół trzymając się jedną ręką Pana Jezusa, wyciąga drugą rękę ku konkretnym ludziom, prowadząc ich do Zbawiciela.
Jeśliby jednak Kościół - idąc za człowiekiem - puścił rękę Zbawiciela, mógłby zatracić to, co jest jego misją: głoszenie Ewangelii i uobecnianie w świecie zbawienia, którego Dawcą jest Jezus Chrystus: Droga, Prawda i Życie (por. J 14,6).




czwartek, 1 września 2016

DOMINUS JESUS


Skąd nazwa tego bloga?
Jest to przede wszystkim wyznanie wiary.
Dominus Jesus - po polsku znaczy: Pan Jezus.
Słowo "Pan" nie występuje tutaj w sensie potocznym, jak w sformułowaniu pan Stanisław, czy pan Zenek.

Formuła Pan Jezus ma sens: Jezus jest Bogiem.
Skąd to się wzięło?
Imię, które Bóg objawił Mojżeszowi na Synaju to JHWH i jest ono wymawiane w naszej tradycji religijnej jako Jahwe.
Jednak dla Izraelitów to Imię było święte i nie wymawiali go, nawet jeśli znajdowało się ono w tekście Pisma świętego. Zamiast niego wypowiadali słowo Adonai. Greckie Pismo święte słowo Adonai tłumaczy przez "Kyrios", po łacinie brzmi ono Dominus, a po polsku Pan.

I dlatego
Pan Jezus = Bóg Jezus, Jezus jest Bogiem.


On [Chrystus], istniejąc w postaci Bożej,
nie skorzystał ze sposobności,
aby na równi być z Bogiem,
lecz ogołocił samego siebie,
przyjąwszy postać sługi,
stawszy się podobnym do ludzi.
A w zewnętrznym przejawie, uznany za człowieka,
uniżył samego siebie,
stawszy się posłusznym aż do śmierci -
i to śmierci krzyżowej. 
Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył
i darował Mu imię
ponad wszelkie imię,
aby na imię Jezusa
zgięło się każde kolano
istot niebieskich i ziemskich i podziemnych.
I aby wszelki język wyznał,
że Jezus Chrystus jest PANEM -
ku chwale Boga Ojca.
/Flp 2, 6-11/


Wyznanie "Jezus jest Panem" jest fundamentalne dla chrześcijaństwa.
Nasza wiara narodziła się z Tajemnicy Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, który jest Źródłem i Celem naszego życia.